Πέμπτη 6 Φεβρουαρίου 2014

Το νησί των συναισθημάτων - Μάνος Χατζιδάκις

UPDATE (14/4/2020)
Αν και έμαθα σχετικά νωρίς πως αυτή η ιστορία ΔΕΝ είναι του Χατζιδάκι, παρ' όλα αυτά είχα ξεχάσει να κάνω την διόρθωση εδώ.
Την κάνω τώρα, μπας και βοηθήσω να μην αναπαράγονται fake news στο διαδίκτυο.
Αυτό βέβαια δεν μειώνει ούτε στο ελάχιστο τον τρισμέγιστο Μάνο Χατζιδάκι!



Ο Μάνος Χατζιδάκις λοιπόν ΔΕΝ έγραψε, το παρακάτω συγκινητικό και τρυφερό κείμενο για την αγάπη και την αξία της στο χρόνο, το Νησί των Συναισθημάτων, αλλά...

...η ιστορία είναι απόσπασμα από το βιβλίο του Χόρχε Μπουκάι: "Ο Δρόμος των Δακρύων".

Δευτέρα 3 Φεβρουαρίου 2014

Η απάντηση ενός Ιρανού δασκάλου στην σχολική βία

Ένας Ιρανός δάσκαλος του δημοτικού, ο Αλί Μοχαμαντιάν, απάντησε με τον καλύτερο τρόπο στον εκφοβισμό και τα κοροϊδευτικά σχόλια που δεχόταν ένας 8χρονος μαθητής του από τους συμμαθητές του επειδή είχε χάσει τα μαλλιά του εξαιτίας μιας σπάνιας ασθένειας.




Κυριακή 2 Φεβρουαρίου 2014

Ο εξάχρονος ήρωας της Νέας Ορλεάνης (2)

ΤΑ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΑ

Ο εξάχρονος ήρωας της Νέας Ορλεάνης (1)


Ο τυφώνας Κατρίνα έπληξε τον κόλπο του Μεξικό στα τέλη Αυγούστου 2005.
Ήταν ένας από τους ισχυρότερους και καταστρεπτικότερους τυφώνες που έχουν πλήξει ποτέ τον Ατλαντικό. 

Τέχνη και καρναβάλι

Έργα τέχνης με θέμα το καρναβάλι.
Δείτε στο Περιοδικό.
ΚΛΙΚ στην εικόνα:

Δευτέρα 27 Ιανουαρίου 2014

"Ανακυκλωμένη" ορχήστρα


Ορχήστρα με μουσικά όργανα από σκουπίδια και παλιά υλικά χωματερής!
Αυτή είναι η "Ανακυκλωμένη Ορχήστρα" από την Παραγουάη!

Δείτε και ακούστε στο Περιοδικό!

27 Ιανουαρίου: Διεθνής Ημέρα Μνήμης για τα Θύματα του Ολοκαυτώματος

"Ενάμισι εκατομμύριο παιδιά Εβραίων δολοφονήθηκαν στην διάρκεια του Ολοκαυτώματος. Οι άνθρωποι ποτέ δεν θα μπορέσουν να συνειδητοποιήσουν πλήρως αυτό το γεγονός", γράφει ο ισραηλινός συγγραφέας David Grossman σε κείμενό του για την έκθεση με τίτλο "Ίχνη ζωής: Ο κόσμος των παιδιών" που γίνεται στο Κρατικό Μουσείο Άουσβιτς-Μπίρκεναου, στο Άουσβιτς στην Πολωνία.
H ισραηλινή καλλιτέχνις Michal Rovner έφερε στο φως έναν θησαυρό από παιδικές ζωγραφιές: ζωγραφιές απλές, αλλά συγκλονιστικές που ζωγράφισαν τα μικρά παιδιά πριν από τον τραγικό θάνατό τους από τους φασίστες.

Κυριακή 19 Ιανουαρίου 2014

Κορίτσι (2)

"Ο Πέτρος και ο λύκος"
Ένα μουσικό παραμύθι του Ρώσου συνθέτη Σεργκέι Προκόφιεφ (Sergueï Prokofiev)

Η υπόθεση έχει ως εξής:
Ο Πέτρος είναι ένα μικρό αγοράκι που ζει στη ρώσικη επαρχία μαζί με τον παππού του. Μια μέρα, ξεχνάει την πόρτα του κήπου ανοιχτή και μια πάπια επωφελείται για να πάει στην γειτονική λίμνη να κολυμπήσει. Εκεί τσακώνεται με ένα πουλί ενώ πλησιάζει μια γάτα. Ο Πέτρος όμως προειδοποιεί το πουλί, και αυτό ανοίγει τα φτερά του και πετάει σ ένα κοντινό δέντρο να γλυτώσει. Ο παππούς τού Πέτρου καταφθάνει μουρμουρίζοντας και επαναφέρει το παιδί στο σπίτι. Κλείνει την πόρτα του φράκτη γιατί ανησυχεί ότι θα εμφανιστεί ο λύκος. Πράγματι αυτό γίνεται. Ο γάτος το αντιλαμβάνεται και σκαρφαλώνει ψηλά στο δέντρο να προστατευτεί, ενώ η πάπια που μόλις βγήκε από την λίμνη είναι άτυχη και ο λύκος την κάνει μια χαψιά. Ο Πέτρος που τα είδε όλα, παίρνει ένα μακρύ σκοινί, σκαρφαλώνει την μάντρα και ανεβαίνει στο δέντρο. Ζητάει από το πουλί να πετάξει σε κύκλους πάνω από το κεφάλι του λύκου ώστε να του αποσπάσει την προσοχή. Ετοιμάζει μια θηλιά, την ρίχνει και καταφέρνει να πιάσει τον λύκο από την ουρά. Οι κυνηγοί εμφανίζονται εκείνη τη στιγμή, καθώς βγαίνουν από το δάσος. Θέλουν να ρίξουν μια τουφεκιά στον λύκο αλλά ο Πέτρος τους σταματάει. Όλοι μαζί ξεκινούν τότε μια θριαμβευτική πομπή με την οποία οδηγούν τον λύκο στο ζωολογικό κήπο και έτσι κλείνει το έργο.

Η ιδέα του Prokofiev ήταν απλή και συγχρόνως ευρηματική. Οι πρωταγωνιστές του έργου εκπροσωπούνται με ένα συγκεκριμένο όργανο αλλά και ένα συγκεκριμένο μουσικό θέμα. Στον μικρό Πέτρο αντιστοιχεί το κουαρτέτο βιολιών, στο πουλί το φλάουτο, στην πάπια το όμποε, στην γάτα το κλαρινέτο, στον παππού το φαγκόττο, στους κυνηγούς τα πνευστά, ενώ τις τουφεκιές παριστάνουν τα κρουστά και ο λύκος είναι τα κόρνα. Ο χαρακτήρας κάθε οργάνου αποδίδει εύστοχα και τον χαρακτήρα των πρωταγωνιστών. Αντιλαμβανόμαστε χωρίς δυσκολία την ευκινησία και την φωνητική δυνατότητα του πουλιού χάρη στον κρυστάλλινο ήχο του φλάουτου, όπως η μουσική μαρτυρά τον αδέξιο χαρακτήρα της πάπιας, την χαρακτηριστική αιλουροειδή ευλυγισία της γάτας με την φυσική πονηριά της, την μουρμούρα και την καυστικότητα του παππού, το λυπητερό και συνάμα μαγευτικό πλησίασμα του λύκου, την χαρούμενη λαμπρότητα των κυνηγών και τέλος τον αυθορμητισμό και την απλότητα του Πέτρου.

(Τις πληροφορίες για τον Πέτρο και τον λύκο τις αντιγράψαμε [εκτός από τα τελικά -ν που είναι δικά μας!] από ΕΔΩ!)